Wie alleen werkt, kan bij een ongeval, agressie of onwel worden niet op directe hulp van collega’s rekenen. Een goede beoordeling van de risico’s is daarom de eerste stap naar een veilige werkplek.
Wat is alleen werken?
Een medewerker werkt alleen als hij buiten het zicht en gehoor van anderen werkt en geen directe hulp kan inroepen. Dat kan permanent zijn, zoals bij een nachtbewaker, of tijdelijk, zoals bij een monteur die een klus alleen afmaakt. Lees meer over wat een alleenwerker is.
De risico’s in kaart brengen
De beoordeling maakt deel uit van de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E). Ga per functie na:
- welke taken alleen worden uitgevoerd, hoe vaak en hoe lang;
- welke gevaren daarbij spelen: vallen, machines, elektriciteit, agressie, extreme omstandigheden;
- hoe snel hulp ter plaatse kan zijn;
- of de medewerker gezondheidsrisico’s heeft die alleen werken gevaarlijker maken.
Betrek de medewerkers zelf. Zij kennen de praktijk en weten welke situaties ze als onveilig ervaren. De verschillende soorten beroepsrisico’s kunnen daarbij als leidraad dienen.
Moet dit werk wel alleen?
Sommige taken zijn te gevaarlijk om alleen uit te voeren, zoals werken in besloten ruimten of met hoogspanning. Voor zulke taken is een tweede persoon nodig. De eerste vraag is dus altijd: kan dit werk anders georganiseerd worden?
Maatregelen
Waar alleen werken niet te vermijden is, volgen passende maatregelen:
- duidelijke werkinstructies en afspraken over bereikbaarheid;
- een regelmatige controle, bijvoorbeeld via een vast belmoment;
- training over de risico’s en over het gebruik van het alarmsysteem;
- een alleenwerkersalarm dat automatisch alarm slaat bij een val of bewegingloosheid.
Een alleenwerkersalarm helpt bovendien om risicosituaties snel te detecteren, ook als de medewerker zelf geen alarm meer kan slaan.