Alleenwerkers doen hun werk zonder direct toezicht, buiten het zicht en gehoor van anderen. Bij een ongeval, agressie of onwel worden is hulp daardoor niet vanzelfsprekend.
Wie zijn alleenwerkers?
Bijna elke sector heeft medewerkers die alleen werken, soms zonder het te beseffen. Enkele voorbeelden:
- de monteur die storingen verhelpt op afgelegen locaties;
- de laborant die na werktijd alleen in het lab werkt;
- de beveiliger die ’s nachts rondes loopt;
- de landbouwer op het veld;
- de thuiszorgmedewerker die cliënten bezoekt;
- de schoonmaker die ’s avonds kantoren schoonmaakt.
Welke risico’s?
- Fysieke risico’s: een val, een ongeval met een machine, elektrocutie.
- Agressie: bedreiging of geweld door derden.
- Gezondheid: onwel worden, een hartprobleem, een epileptische aanval.
- Psychische belasting: eenzaamheid, stress en onveiligheidsgevoelens.
De aanpak
Bescherming begint met een beoordeling van de risico’s, als onderdeel van de RI&E. Daarna volgen passende maatregelen:
- nagaan of het werk echt alleen moet;
- duidelijke afspraken over bereikbaarheid en controle;
- training van de medewerkers;
- een alleenwerkersalarm dat automatisch alarm slaat en de positie doorgeeft.
De rol van het alleenwerkersalarm
Een alleenwerkersalarm verbindt de medewerker met een alarmcentrale die 24/7 bereikbaar is. Bij een alarm neemt een operator contact op en schakelt zo nodig hulp in. Zo blijft niemand na een ongeval zonder hulp achter.